1. ۱می شود جان تازه از بوی بهار زنده رودزنده می گردد دل از سیر کنار زنده رود
2. ۲هست در زیر سیاهی داغ ناخن خورده ایآب خضر از رشک موج بی قرار زنده رود
3. ۳زلف مشکین از سواد اصفهان چون آب خضربر عذار افکنده آب خوشگوار زنده رود
4. ۴دشت پیمای جنون گشته است چون موج سرابموج آب زندگی در روزگار زنده رود
5. ۵زنده شد هر کس که چشمی آب داد از جلوه اشرشته جان است یکسر پود و تار زنده رود
6. ۶پاک می سازد بساط خاک را از زهد خشکجلوه مستانه بی اختیار زنده رود
7. ۷هر حبابش می دهد از خیمه لیلی خبرنبض مجنون است موج بی قرار زنده رود
8. ۸شسته رو چون قطره شبنم برانگیزد ز خوابلاله رویان را هوای آبدار زنده رود
9. ۹پرده ظلمت چرا بر روی خود انداخته است؟نیست آب زندگی گر شرمسار زنده رود
10. ۱۰دیده پاکش حباب بحر رحمت می شودهر دل روشن که شد آیینه دار زنده رود
11. ۱۱تا زداید زنگ از دلها، مهیا کرده استصیقلی از هر خم پل جویبار زنده رود
12. ۱۲از چنار و بید، چندین فوج طاوس بهشتجلوه سازی می کند در هر کنار زنده رود
13. ۱۳از صدف صد دامن گوهر محیط آماده استدر حریم سینه از بهر نثار زنده رود
14. ۱۴جلوه مستانه اش سیلاب هوش است و خردنیست صائب حاجت می در کنار زنده رود