1. ۱ای سواد عنبرین فامت سویدای زمینمغز خاک از نکهت مشکین‌لباست خوشه‌چین
2. ۲موجه‌ای از ریگ صحرایت صراط المستقیمرشته‌ای از تار و پود جامه‌ات حبل‌المتین
3. ۳غنچه پژمرده‌ای از لاله‌زارت شمع طورقطره افسرده‌ای از زمزمت درّ ثمین
4. ۴در بیابان طلب یک العطش‌گوی تو خضردر حریم قدس یک پروانه‌ات روح‌الامین
5. ۵مصرع برجسته‌ای دیوان موجودات رااز حجر اینک نشان انتخابت بر جبین
6. ۶میهمانداری به الوان‌های نعمت خلق راچون خلیل‌اللّه داری هر طرف صد خوشه‌چین
7. ۷طاق ابروی ترا تا دست قدرت نقش بستقامت افلاک خم شد، راست شد پشت زمین
8. ۸مردم چشم جهان‌بین سپهر اخضریجای حیرت نیست گر باشد لباست عنبرین
9. ۹شش جهت چون خانه زنبور پرغوغای توستکهکشان از نوشخند توست جوی انگبین
10. ۱۰عالم اسباب را از طاق دل افکنده‌اینیست نقش بوریا در خانه‌ات مسندنشین
11. ۱۱تا به کف نگرفته بود از سایه‌ات رطل گراندر کشاکش بود از خمیازه رگ‌های زمین
12. ۱۲با صفای جبهه صاف تو از کم‌مایگیچون دروغ راست مانندست صبح راستین
13. ۱۳آب شوری در قدح داری و از جوش سخامی‌کنی تکلیف خلق اولین و آخرین
14. ۱۴از ثبات مقدم خود عذرخواهی می‌کنیپای عصیان هر که را لغزید از اهل زمین
15. ۱۵روی عالم را ز برگ لاله داری سرخ‌ترگرچه خود چون داغ می‌پوشی لباس عنبرین
16. ۱۶بوسه در یاقوت خوبان دارد آتش زیر پابر امید آن که خدام ترا بوسد زمین
17. ۱۷گرد فانوس تو گشتن کار هر پروانه نیستنقش دیوارست اینجا شهپر روح الامین
18. ۱۸تا ز دامنگیری‌ات کوته نماند هیچ دستمی‌کشی چون پرتو خورشید دامن بر زمین
19. ۱۹هر گنهکاری که زد بر دامن پاک تو دستگرد عصیان پاک کردی از رخش با آستین
20. ۲۰ساغر لبریز رحمت را تو زمزم کرده‌ایچون به رحمت ننگری در سینه‌های آتشین؟
21. ۲۱تا به روی خاک تردامن نیفتد سایه‌اتپهن سازد هر سحر خورشید دامن بر زمین
22. ۲۲تا شبستان فنا جایی ناستد چون شررگر به روی آتش دوزخ فشانی آستین
23. ۲۳انبیا چندین چه می‌کوشند در تعمیر تو؟گنج رحمت نیست گر در زیر دیوارت دفین
24. ۲۴در هوای حسن شورانگیز آب زمزمتجمله از سر رفت دیگ مغزهای آتشین
25. ۲۵نیستی گر مهردار رحمت پروردگارچون نگین بهر چه داری این سیاهی بر جبین؟
26. ۲۶هست اسماعیل یک قربانی لاغر تراکز نم خونش نکردی لاله‌گون روی زمین
27. ۲۷گر زبان ناودانت چون قلم می‌داشت شقپاک می‌شد از غبار معصیت روی زمین
28. ۲۸تا در تکلیف بر روی جهان واکرده‌ایدر پسِ در مانده‌است از شرم، فردوس برین
29. ۲۹در حریم جنّت‌آسای تو اهل دید رادر نظر می‌آید از هر شمع جوی انگبین
30. ۳۰ناودان گوهر افشانت ز رحمت آیه‌ای استاز حریم لطف نازل گشته در شان زمین
31. ۳۱گر نه‌ای روشنگر آیینهٔ دل‌ها، چراجامه و دست و رخت پیوسته باشد عنبرین؟
32. ۳۲ایمنند از آتش دوزخ پرستاران توحق‌گزاری شیوهٔ توست ای بهشت هشتمین
33. ۳۳غفلت و نسیان ندارد بر مقیمان تو دستبرنچیند دانه‌ای بی‌ذکر مرغی از زمین
34. ۳۴هیچ کس ناخوانده نتواند به بزمت آمدنچون در رحمت نداری گرچه دربان در کمین
35. ۳۵می‌زنی یک ماه دامن بر میان در عرض سالمی‌دهی سامان کار اولین و آخرین
36. ۳۶هیچ تعریفی ترا زین به نمی‌دانم که شددر تو پیدا گوهر پاک امیرالمؤمنین
37. ۳۷بهترین خلق بعد از بهترین انبیاابن عم مصطفی داماد خیرالمرسلین
38. ۳۸تا ابد چون طفل بی مادر به خاک افتاده بودذوالفقار او نمی‌برید اگر ناف زمین
39. ۳۹خانه زنبور دل بی شهد ایمان مانده بودگر نمی‌شد باعث تعمیر او یعسوب دین
40. ۴۰تا نگرداند نظر حیدر، نگردد آسمانتا نگوید یا علی، گردون نخیزد از زمین
41. ۴۱در زمان رحمت سرشار عصیان سوز تومد آهی می‌کشد گاهی کرام الکاتبین
42. ۴۲نقطه بسم اللهی فرقان موجودات رادر سواد توست علم اولین و آخرین
43. ۴۳شهپر رحمت بود هر حرفی از نام علیاین دو شهپر برد عیسی را به چرخ چارمین
44. ۴۴سرفراز از اول نام تو عرش ذوالجلالروشن از خورشید رویت نرگس عین الیقین
45. ۴۵چون لباس کعبه بر اندام بت، زیبنده نیستجز تو بر شخص دگر نام امیرالمؤمنین