1. ۱روی از عالم بگردان گر لقا می بایدتبگسل از کونین اگر زلف دو تا می بایدت
2. ۲روشنی چشم از جواهر سرمه مردم مدارخویش را در هم شکن گر توتیا می بایدت
3. ۳فقر را با نقشبندان تعلق کار نیستهستی از تن پروران تا بوریا می بایدت
4. ۴شمع دل را از هواهای مخالف پاس داروقت رفتن گر چراغی پیش پا می بایدت
5. ۵سایه کن بر فرق خورشید افسران روزگارچتر اگر بر فرق سر روز جزا می بایدت
6. ۶گریه در دنبال باشد خنده بی وقت راخنده زن چون گل اگر در خون شنا می بایدت
7. ۷تازه رویان غوطه در دریای رحمت می زنندخلق کن با خلق، اگر لطف خدا می بایدت
8. ۸شد ز اکسیر قناعت خون آهو مشک ترخون خور و تن زن اگر مشک ختا می بایدت
9. ۹از سعادتمندی ذاتی نداری بهره ایتا برات سایه از بال هما می بایدت
10. ۱۰خانه دربسته فانوس حضور خاطرستمهر زن بر لب اگر خاطر بجا می بایدت
11. ۱۱تا چو تیر از سینه چرخ مقوس بگذریچون الف از راستی در کف عصا می بایدت
12. ۱۲این پریشان اختلاطی ها گل بیگانگی استآشنای خود نه ای تا آشنا می بایدت
13. ۱۳ماه را آمیزش انجم سیه دل کرده استفرد شو چون مهر تابان گر ضیا می بایدت
14. ۱۴ای که می لرزی به شمع دولت بیدار خویشگرد خود فانوسی از دست دعا می بایدت
15. ۱۵خانه دربسته می جویند مهمانان غیبغنچه بنشین گر نسیم آشنا می بایدت
16. ۱۶نی درین بستانسرا تا برگ دارد بی نواستبرگ را از خود بیفشان گر نوا می بایدت
17. ۱۷موج بی پروا چه بال و پر گشاید در حباب؟صائب از گردون برون رو گر فضا می بایدت
18. ۱۸(این جواب آن غزل صائب که راغب گفته استاز جهان بیگانه شو گر آشنا می بایدت)