1. ۱روشن ز داغ های نهان ساز سینه رااز پشت، رو شناس کن این آبگینه را
2. ۲یک دم بود گرفتگی ماه و آفتابروشن گهر به دل ندهد جای کینه را
3. ۳دارد ترا همیشه معذب فشار قبراز گرد کینه تا نکنی پاک سینه را
4. ۴بی آه سرد دل به مقامی نمی رسدموج خطر بود پر و بال این سفینه را
5. ۵با جسم، روحی من چو مسیحا کند عروجشهباز من به جا نگذارد نشینه را
6. ۶دل می کنم به خط خوش ازان زلف مشکبارته جرعه ای بس است خمار شبینه را
7. ۷از حرف وصوت خرده جان می رود به باداز باد دست حفظ نما این خزینه را
8. ۸در سینه بود مهر رخش تا خطش دمیدآخر به خط یار رساندم سفینه را
9. ۹صائب به آرزوی دل خود نمی رسیتا پاک از آرزو نکنی لوح سینه را