1. ۱از فغان شد سر‌گرانی بیش آن طناز رانالهٔ عاشق بود افسانه خوابِ ناز را
2. ۲از ریاضت دامنِ مقصود می‌آید به چنگگوشمال آخر شود دستِ نوازش ساز را
3. ۳از زبان‌بازی سخن‌چین را زبان گردد درازمی‌شود مُهرِ دهن، شمع از خموشی گاز را
4. ۴می‌گشاید بالِ شهرت ناله در کنجِ قفسمی‌کند خس‌پوشِ گلشن شعلهٔ آواز را
5. ۵صفحهٔ ننوشته را از حرف‌گیران باک نیستبستنِ لب می‌شود مُهرِ دهن غمّاز را
6. ۶می‌زند ناخن به دل هر‌چند هر سازی که هستدستِ دیگر در خراشِ دل بود آواز را
7. ۷از نظر‌بستن ز دنیا، رغبتِ زاهد فزودحرصِ صید از چشم‌بستن بیش گردد باز را
8. ۸لفظِ نازک، حسنِ معنی را دو‌بالا می‌کندشیشهٔ شیراز می‌باید میِ شیراز را
9. ۹از خود‌آرایی سبک‌پروازی از طاوس رفتگشت رنگینی حنای بال و پر پرواز را
10. ۱۰تیرِ روی ترکش از خون بیش‌ روزی می‌خوردمی‌رسد از چرخ زحمت بیشتر ممتاز را
11. ۱۱بوی گل را برگ نتواند ز جولان بازداشتچون کنم صائب نهان در پردهٔ دل راز را؟