1. ۱حیف است درین فصل دماغی نرسانیچشمی ز گل و لاله چو شبنم نچرانی
2. ۲آن روز ترا نخل برومند توان گفتکز هر که خوری سنگ، عوض میوه فشانی
3. ۳این بادیه از کاهلی توست پر از خاراز خار شود ساده اگر گرم برانی
4. ۴لوح دلت از نقش جهان ساده نگرددتا درسی ازان صفحه رخسار نخوانی
5. ۵از دور نیفتد قدح بزم مکافاتزهری که چشیدن نتوانی نچشانی
6. ۶گر خسته دلان را به شکر دست نگیریشرط است که چون نی به نوایی برسانی
7. ۷غم نیست غباری که ازان دست توان شستاز روی گهر گرد یتیمی چه فشانی؟
8. ۸پیش و پس اوراق خزان نیم نفس نیستخوشدل چه به عمر خود و مرگ دگرانی؟
9. ۹صائب دل و جان از پی دلدار روان استهشدار کز این قافله دنبال نمانی