1. ۱مکش چو تنگدلان آه از پریشانیکه دل ز حق شود آگاه از پریشانی
2. ۲دلِ چو آینه زان رندِ پاکباز طلبکه نیست در جگرش آه از پریشانی
3. ۳دهد به بادِ فنا آن‌چه جمع آورده استاگر غنی شود آگاه از پریشانی
4. ۴کدام درد به این درد می‌رسد که کسیبه دردِ خود نبرد راه از پریشانی؟
5. ۵نمانده است به دستم ز تار و پود حیاتبه غیرِ آهِ سحرگاه از پریشانی
6. ۶ز خرمنی که به عمرِ دراز کردم جمعنمانده غیرِ پرِ کاه از پریشانی
7. ۷کمالِ فقر همین بس که ایمن است فقیرز شورچشمیِ بدخواه از پریشانی
8. ۸همان که راه نموده است توشه خواهد دادمکن ملاحظه در راه از پریشانی
9. ۹به سیمِ قلب چو یوسف فروختند مرابرادران به لبِ چاه از پریشانی
10. ۱۰نسیمِ سنبلِ فردوس روح تازه کندملول کی شود آگاه از پریشانی؟
11. ۱۱اگر چه هست ولی‌نعمتی چو خورشیدشهمان خورد دلِ خود ماه از پریشانی
12. ۱۲مساز دامنِ زلفِ دراز خود را جمعکه دستِ من شده کوتاه از پریشانی
13. ۱۳نماز و روزه منعّم نمی‌رسد صائببه آه‌ونالهٔ جانکاه از پریشانی