1. ۱حضور فرش بود در جهان درویشیسر نیاز من و آستان درویشی
2. ۲خط مسلمی از انقلاب دوران یافترسید هر که به دارالامان درویشی
3. ۳ز برگریز جهان ایمنند بی برگانبه یک هواست بهار و خزان درویشی
4. ۴کف پرآبله ای بیش نیست ابر بهارنظر به همت دامن فشان درویشی
5. ۵چه حاجت است نگهبان، که بی سرانجامیبس است بدرقه کاروان درویشی
6. ۶به آفتاب مکن نسبتش ز خامی هاکه بی زوال بود قرص نان درویشی
7. ۷ترا ز سلطنت فقر نیست آگاهیوگرنه چرخ بود گرد خوان درویشی
8. ۸به مومیایی تسلیم می کند پیونداگر شکسته شود استخوان درویشی
9. ۹چو دانه در دهن آسیا اگر افتدبه حرف شکوه نگردد زبان درویشی
10. ۱۰به حرف اگرچه توان یافت حال هر کس رالب خموش بود ترجمان درویشی
11. ۱۱نشان و نام رها کن که بی نشان شدن استمیان اهل بصیرت نشان درویشی
12. ۱۲سیاهیی است که خالی ز آب حیوان نیستاگر سیاه بود دودمان درویشی
13. ۱۳خدنگش از جگر سنگ خاره می گذرداگر چه سست نماید کمان درویشی
14. ۱۴گذشته است مکرر ز ماه گردون سیربراق همت چابک عنان درویشی
15. ۱۵جهان بود رمه ای بی شبان، اگر نبودنگاهبان جهان پاسبان درویشی
16. ۱۶شده است نقطه خاک سیه چو نافه مشکمعطر از نفس خونچکان درویشی
17. ۱۷گل همیشه بهارست روی بی برگانفسردگی نبود در جهان درویشی
18. ۱۸) اسباب، سیل آفت را (به دیده خاک زند خانمان درویشی
19. ۱۹گلش بود جگر تازه و دل مجروحکه زردرو نشود گلستان درویشی
20. ۲۰ز چشم (سیر) مکرر کریم طبعان راشکسته است بر سر کاسه، خوان درویشی
21. ۲۱به روی تازه (سرو از ثمر) قناعت کن(قرص خوان) درویشی که برگ سبز بود
22. ۲۲سپهر سبزه خوابیده ای بود صائبنظر به همت عالی مکان درویشی