1. ۱شوخ و میخواره و شبگرد و غزلخوان شده ایچشم بد دور که سرفتنه دوران شده ای؟
2. ۲هر چه در خاطر عاشق گذرد می دانیخوش ادایاب و ادافهم و ادادان شده ای
3. ۳تو که هرگز سخن اهل سخن نشنیدیچون سخنساز و سخن فهم و سخندان شده ای؟
4. ۴تو که از خانه ره کوچه نمی دانستیچون چنین راهزن و رهبر و ره دان شده ای
5. ۵تو که از شرم در آیینه ندیدی هرگزبه اشارات که این طور شفادان شده ای؟
6. ۶تا پریروز شکرخند نمی دانستیاین زمان صاحب چندین شکرستان شده ای
7. ۷بر نهال تو صبا دوش به جان می لرزیداین زمان بارور از میوه الوان شده ای
8. ۸پیش ازین بود نگاه تو به یک دل محتاجاین زمان دلزده زین جنس فراوان شده ای
9. ۹بود آواز تو چون خنده گل پرده نشینچه ز عشاق شنیدی که نواخوان شده ای؟
10. ۱۰یوسف از قافله حسن تو غارت زده ای استبه دعای که چنین صاحب سامان شده ای؟
11. ۱۱جای قد، سرو خجالت کشد از روی بهارتا تو چون آب درین باغ خرامان شده ای
12. ۱۲دل و جان خواه ز عشاق که با آن رخ و زلفلایق صد دل و شایسته صد جان شده ای
13. ۱۳می توان مرد برای تو به امید حیاتکه ز خط خضر و ز لب عیسی دوران شده ای
14. ۱۴از ادای سخن و از نگه عذرآمیزمی توان یافت که از جور پشیمان شده ای
15. ۱۵چون فدای تو نسازد دل و دین را صائب؟که همان طور که می خواست بدانسان شده ای