1. ۱مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداریکه پیدا کم شود در پرده های خواب بیداری
2. ۲مشو از سجده آن طاق ابرو یک نفس غافلکه می خواهد به جای شمع این محراب بیداری
3. ۳نصیحت بی ثمر باشد زمین گیران غفلت رانینگیزد ره خوابیده را از خواب بیداری
4. ۴به عنوانی که سوزد شمع روشن پرده شب رافزاید زنده دل را بستر سنجاب بیداری
5. ۵دل آگاه تا دارد نفس از پای ننشیندنگیرد هیچ جا آرام چون سیماب بیداری
6. ۶ز ماه آسمان گردد درو بام نظر روشندرون خانه دل را بود مهتاب بیداری
7. ۷نگردد سینه پاک از آرزوها با گرانخوابیبود این خار و خس را آتشین سیلاب بیداری
8. ۸ز روی شبنم افشان خواب ناز او گرانتر شداگر چه هست خواب آلود را از آب بیداری
9. ۹مده در گوش خود ره گفتگوی اهل غفلت راکه می گردد ازین افسانه مست خواب بیداری
10. ۱۰دل روشن بود از دیده بی خواب مستغنیچراغ روز باشد در شب مهتاب بیداری
11. ۱۱شد از افسانه حسن تو از بس خوابها شیریننهان شد از نظر چون گوهر نایاب بیداری
12. ۱۲ز یک بیدار دل صدمرده دل بیدار می گرددکه عالم را دهد خورشید عالمتاب بیداری
13. ۱۳مشو غافل ز پیچ و تاب اگر دل زنده ای صائبکه جوهردار می گردد ز پیچ و تاب بیداری