1. ۱یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسیسرنگون گردیده زین کشتی درین دریا بسی
2. ۲خاک ها در کاسه سرکرده چون موج سرابرهروان تشنه لب را جلوه دنیا بسی
3. ۳ترک دنیا پیش دنیادوستان باشد عظیمورنه در قاف قناعت هست ازین عنقا بسی
4. ۴نه همین قارون فرو رفته است در خاک سیاهخویش را گم کرده اند از جستن دنیا بسی
5. ۵خاکساری چون سرافرازی نمی دارد زوالکوهها را پشت سر دیده است این صحرا بسی
6. ۶شیشه پر زهر گردون چیست در دیر مغانهر تنک ظرفی تهی کرده است ازین مینا بسی
7. ۷آسمان سنگدل از گریه ما فارغ استیاد دارد پل ازین سیلاب بی پروا بسی
8. ۸از هزاران کس که می بینی یکی صاحبدل استآهوی مشکین ندارد دامن صحرا بسی
9. ۹دست بردار از خم آن زلف چون چوگان که کردسروران را گوی میدان صائب این سودا بسی