1. ۱هر کجاگیری گلی در آب معمار خودیکار هر کس را دهی انجام در کار خودی
2. ۲سرسری مگذر ز تعمیر دل بیچارگانکار محکم کن که در تعمیر دیوار خودی
3. ۳هر چه از دلها کنی تعمیر پشتیبان توستسعی در آبادی دل کن چو معمار خودی
4. ۴پرده پوشی پرده بر افعال خود پوشیدن استعیب هر کس را کنی پوشیده ستار خودی
5. ۵هر که را از پا درآری پا به بخت خود زنیجانب هر کس نگه داری نگهدار خودی
6. ۶در گلستان رضا غیر از گل بی خار نیستتو ز خود داری همیشه زخمی خار خودی
7. ۷حق پرستی چیست، از بایست خود برخاستنتا خدا را بهر خود خواهی پرستار خودی
8. ۸دردهای عارضی را می کند درمان طبیببا تو چون عیسی برآید چون تو بیمار خودی؟
9. ۹تخم نار و نور با خود می بری زین خاکداندر بهشت و دوزخ از گفتار و کردار خودی
10. ۱۰نیست در آیینه دل هیچ کس را جز تو راهاز که می نالی تو تردامن چو زنگار خودی؟
11. ۱۱از لحد خاک شکم پرور دهان وا کرده استتو ز غفلت همچنان در بند پروار خودی
12. ۱۲در دل توست آنچه می جویی به صد شمع و چراغماه کنعانی ولی غافل ز رخسار خودی
13. ۱۳فکر ایام زمستان می کنی در نوبهاراینقدر غافل چرا از آخر کار خودی؟
14. ۱۴رشته تا دارد گره از چشم سوزن نگذردنگذری تا از سر خود عقده کار خودی
15. ۱۵عارفان سر در کنار مطربان افکنده اندتو ز بی مغزی همان در بند دستار خودی
16. ۱۶نشکنی تا جنس مردم را، نگردی مشتریخویش را بشکن اگر صائب خریدار خودی