1. ۱عرق به برگ گلت می دود شتاب زدهنگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟
2. ۲چه خانه ها که رساند به آب، طوفانشرخی که از نگه گرم شد گلاب زده
3. ۳ز خنده اش جگر آفتاب می سوزدمرا لبی که نمک بر دل کباب زده
4. ۴مگر حجاب شود پرده تو، ورنه نقابز عارض تو کتانی است ماهتاب زده
5. ۵نظر به آن خط مشکین که می تواند کرد؟که زهر بر دم شمشیر آفتاب زده
6. ۶ز داغ من جگر سنگ آب گردیدهز درد من کمر کوه پیچ و تاب زده
7. ۷نشاط روی زمین فرش آستان کسی استکه پشت پای بر این عالم خراب زده
8. ۸گشاده روی به دیوان آفتاب رودچو صبح هر که نفس از ره حساب زده
9. ۹فغان که شبنم مغرور ما نمی داندکه خیمه در گذر نور آفتاب زده
10. ۱۰بیاض گردن او را ز نقطه ریزی خالتوان شناخت که گشته است انتخاب زده
11. ۱۱کجاست فرصت دل برگرفتن از عالم؟چنین که می روم از خویشتن شتاب زده
12. ۱۲تو فکر خویش کن ای شیخ، کار من سهل استمرا شراب و ترا باطن شراب زده
13. ۱۳مباد سایه بلبل کم از چمن، کامسالنهشت برگ گلی گردد آفتاب زده
14. ۱۴زبان دعوی خورشید را تواند بستز عقده ای که بر آن گوشه نقاب زده
15. ۱۵تلاش وصل بتان با حیا مکن صائبکه هست از دل خود روزی حجاب زده