1. ۱بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منهتا نشویی دست از جان پای در دریا منه
2. ۲قسمت صیاد از صید حرم دل خوردن استامن می خواهی، ز حد خویش بیرون پا منه
3. ۳چون نداری ترجمانی همچو عیسی در کنارمهر خاموشی چو مریم بر لب گویا منه
4. ۴گوشه گیری در میان خلق تنها بودن استبر دل خود بار کوه قاف چون عنقا منه
5. ۵بر سبکروحان گران گردیدن از انصاف نیستبرنداری باری از دل، بار بر دلها منه
6. ۶چاه خس پوشی است در هر گام این وحشت سرابی عصا زنهار در صحرای امکان پا منه
7. ۷گوشه گیر از خلق چون آیینه ات بی زنگ شدخرمن خود را چو کردی پاک در صحرا منه
8. ۸آه سرد ناامیدی می کند کار خزانچوب منع ای باغبان در پیش راه ما منه
9. ۹می شود بر زود سیریها گواه پا بجاوقت رفتن میهمان را کفش پیش پا منه
10. ۱۰بالش خار است سر از خواب چون سنگین شودزیر سر چون تن پرستان بالش خارا منه
11. ۱۱شهپر پروانه نتواند نقاب شمع شدپرده بر رخسار خود ای آتشین سیما منه
12. ۱۲نسخه داغی به دست آر از دل پرشور مادل به داغ بی نمک چون لاله حمرا منه
13. ۱۳از تواضع های رسمی می کنندت سنگسارتا میسر می شود از خانه بیرون پا منه
14. ۱۴دیده را از خون دل مگذار صائب بی نصیبآنچه می باید به ساغر ریخت در مینا منه