1. ۱مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو
2. ۲در جبهه ستاره من این فروغ نیستیارب به طالع که شدم مبتلای تو؟
3. ۳طومار شکوه را نکنم طی به حرف و صوتتا همچو زلف سرنگذارم به پای تو
4. ۴پیمانه ای که دست تو باشد در آن میانگر زهر قاتل است بنوشم برای تو
5. ۵هر چند می کشد ز درازی به روی خاکدست که می رسد به دو زلف رسای تو؟
6. ۶آب خضر ز چشمه سوزن روان شودآید چو در حدیث لب جانفزای تو
7. ۷شرم تو گفتم از خط شبرنگ کم شودیک پرده هم فزود ز خط بر حیای تو
8. ۸بیگانه پروری چو تو در کاینات نیستبیچاره عاشقی که شود آشنای تو
9. ۹شادم به مرگ خود که هلاک تو می شومبا زندگی خوشم که بمیرم برای تو
10. ۱۰دایم به روی دست دعا جلوه می کنیهرگز ندیده است کسی نقش پای تو
11. ۱۱هرگز ز ناز اگر چه به دنبال ننگریافتاده اند هر دو جهان در قفای تو
12. ۱۲بسیار در لطافت دل سعی می کنیاز پرده دل است همانا قبای تو
13. ۱۳بیگانه وار می نگری در مثال خویشمن چون کنم به این دل دیرآشنای تو؟
14. ۱۴فارغ بود ز جلوه رنگین نوبهارهر کس که چید گل ز خزان حنای تو
15. ۱۵خط هم دمید و گوش نکردی به حرف منداد مرا مگر ز تو گیرد خدای تو
16. ۱۶گر بشنوی ازو دو سه حرفی چه می شود؟صائب چها شنید ز مردم برای تو