1. ۱در روز حشر سایه کوه گناه منگردید از آفتاب قیامت پناه من
2. ۲اندیشه از شکست ندارم که همچو موجافزوده می شود ز شکستن سپاه من
3. ۳گر ماه و آفتاب شود هر ستاره ایروشن نمی شود شب بخت سیاه من
4. ۴سوزد به ناتوانی من دل غنیم رادود از نهاد برق برآرد گیاه من
5. ۵نبود به ناز بالش مردم مرا نیازکز دست خود بود چو سبو تکیه گاه من
6. ۶بر باد داد خرمن عمر من و هنوزساکن نمی شود نفس عمر کاه من
7. ۷در چشمخانه بر در و دیوار می تنداز دورباش ناز تو تار نگاه من
8. ۸کم نیست فیض گردش تسبیح من ز جاممخمور مست می رود از خانقاه من
9. ۹در وادیی که خلق نظر بسته می روندباریک تر ز موی میان است راه من
10. ۱۰هر چند می کشم می گلرنگ در لباسگل می کند چو غنچه ز طرف کلاه من
11. ۱۱در تنگنای سینه ازان خوی آتشینچون موی زنگیان شده پیچیده آه من
12. ۱۲چون شمع پیش پای نسیم اوفتاده امدست حمایت که شود تا پناه من
13. ۱۳هر چند از حجاب ندارم زبان عذرصائب بس است خجلت من عذرخواه من