1. ۱بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن
2. ۲شبنم به آفتاب رسید از فتادگیبنگر که از کجا به کجا می توان شدن
3. ۳از آسمان به تربیت دل گذشت آهگر درد هست، زود رسا می توان شدن
4. ۴از روی صدق اگر ره مقصود سرکنیگام نخست، راهنما می توان شدن
5. ۵چوگان مشو که از تو خورد زخم بر دلیتا همچو گوی، بی سر و پا می توان شدن
6. ۶چون نور آفتاب سبکروح اگر شویبی چوب منع در همه جا می توان شدن
7. ۷گر هست در بساط تو مغز سعادتیقانع به استخوان پر هما می توان شدن
8. ۸در دوزخی ز خوی بد خویش، غافلیکز خلق خوش بهشت خدا می توان شدن
9. ۹زنهار تا گره نشوی بر جبین خاکدر فرصتی که عقده گشا می توان شدن
10. ۱۰دوری ز دوستان سبکروح مشکل استورنه ز هر چه هست جدا می توان شدن
11. ۱۱اوقات خود به فکر عصا پوچ می کنیدر وادیی که رو به قفا می توان شدن
12. ۱۲صائب در بهشت گرفتم گشاده شداز آستان عشق کجا می توان شدن؟