1. ۱حذر کن از عرق روی لاله رخسارانکه می کند به دل سنگ رخنه این باران
2. ۲دو چشم شوخ تو با یکدگر نمی سازندکه در خرابی هم یکدلند میخواران
3. ۳همیشه داغ دل دردمند من تازه استکه شب خموش نگردد چراغ بیماران
4. ۴مرا ز گریه چه حاصل، که چاک سینه ابررفوپذیر نگردد به رشته باران
5. ۵عنان به طول امل می دهی، نمی دانیکه مغز آدمیان است رزق این ماران
6. ۶ز همرهان گرانبار خود مشو غافلمرو ز قافله ها پیش چون سبکباران
7. ۷گناه باده پرستان به توبه نزدیک استخدا پناه دهد از غرور هشیاران!
8. ۸به آب تیغ شود شسته عاقبت صائبغبار خواب ز چشم و دل ستمکاران