1. ۱عرق به چهره نشسته است آن پریوش راکه دیده است به این آبداری آتش را؟
2. ۲ز عکس خویش در آیینه روی می پوشدچگونه رام توان کرد آن پریوش را؟
3. ۳مکن اشاره ابرو به کار بوالهوسانمزن به صید زبون، تیر روی ترکش را
4. ۴گهر به رشته برون آید از پریشانیبه زلف یار گذار این دل مشوش را
5. ۵نیام سوز بود تیغ برق بی زنهارنهان چگونه توان داشت عشق سرکش را؟
6. ۶زمال، حرص محال است سیر چشم شودکه سوختن نبود اشتهای آتش را
7. ۷ز دل میار نسنجیده حرف را به زبانعنان کشیده نگه دار اسب سرکش را
8. ۸به خاکساری ما صرفه نیست خندیدنمکن به جام سفالین شراب بی غش را
9. ۹گهر به سنگ زدن صائب از بصیرت نیستمخوان به مردم بی درد شعر دلکش را