1. ۱شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان
2. ۲در درختان همچو نخل طور آتش در گرفتجامه فانوس شد دیوار بستان از خزان
3. ۳آب اگر در نوبهاران می چکید از روی باغمی چکد آتش ز رخسار گلستان از خزان
4. ۴آفتاب نوبهاران گر به زردی رو نهادشد ز هر برگ اختر سعدی فروزان از خزان
5. ۵گرچه با دست نگارین عقده نتوان باز کردصد گره وا شد ز دلهای پریشان از خزان
6. ۶چون پریزاد ابرها بال و پر رحمت گشودبوستان شد شهر زرین سلیمان از خزان
7. ۷از بهاران چند روزی گرچه برگ عیش یافتشد زمین را پر ز برگ عیش دامان از خزان
8. ۸خاک مظلم کز ترشرویی چو سیم قلب بودچون زر خوش سکه شد یک روی خندان از خزان
9. ۹برگها از بس به رغبت دست افشانی کنندسرو نزدیک است گردد پایکوبان از خزان
10. ۱۰می برد چون پاکبازان دل ز مردم بیشترگرچه شد جمعیت بستان پریشان از خزان
11. ۱۱وقت بی برگی چو بلبل چون فراموشش کنم؟من که دیدم از بهاران بیش احسان از خزان
12. ۱۲از فنا پروا نباشد مردم بی برگ رابرگ گردد چون چراغ صبح لرزان از خزان
13. ۱۳انقلابی در دل آزاد ما چون سرو نیستباغبان گردید اگر دلسرد بستان از خزان
14. ۱۴نیست با سوداییان فصل بهاران سازگارمی شود صائب دماغ من به سامان از خزان