1. ۱به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنمتمام چشم ز شوق فنای خویشتنم
2. ۲ره گریز نبسته است هیچ کس بر مناسیر بند گران وفای خویشتنم
3. ۳به بی نیازی من ناز می کند همتتوانگر از دل بی مدعای خویشتنم
4. ۴ز دستگیری مردم بریده ام پیوندامیدوار به دست دعای خویشتنم
5. ۵به پاره دل خود می کنم چو غنچه مداررهین منت برگ و نوای خویشتنم
6. ۶چرا ز غیر شکایت کنم، که همچو حبابهمیشه خانه خراب هوای خویشتنم
7. ۷سفینه در عرق شرم من توان انداختز بس که منفعل از کرده‌های خویشتنم
8. ۸ز بند خصم به تدبیر می توان جستنمرا چه چاره که زنجیر پای خویشتنم
9. ۹گرفت تاج زر از آفتاب شبنم و منهمان ز پستی طالع به جای خویشتنم
10. ۱۰به جای خویش نبودم چو جابجا بودمکنون که در همه جایم به جای خویشتنم
11. ۱۱به اعتبار جهان نیست قدر من صائبعزیز مصر وجود از نوای خویشتنم