1. ۱فکر حاصل ره ندارد در دل آزاده امتخم خال عیب باشد در زمین ساده ام
2. ۲قطره بی ظرفم اما چون به جوش آید دلممی کند تنگی خم گردون به جوش باده ام
3. ۳گرچه صحرایی است بر مشت غبارم چشم موردربغل دارد فلکها را دل بگشانده ام
4. ۴هیچ کس را دل نمی سوزد به من چون آفتابگرچه از بام بلند آسمان افتاده ام
5. ۵اختیاری نیست سیر موجه بیتاب منسالها شد از بام بلند آسمان افتاده ام
6. ۶می زنم در لامکان پر با پریزادان قدسپشت بردیوار جسم از کاهلی ننهاده ام
7. ۷گردش چشمی که من زان دشمن دین دیده امبادبان کشتی می می کند سجاده ام
8. ۸از بزرگان دیدن دربان مرا دلسرد ساختکرد یک دیدن ز صد نادیدنی آزاده ام
9. ۹می شود قفل خموشی غنچه منقار اوگر شود آیینه طوطی ضمیر ساده ام
10. ۱۰انتظار همرهان صائب عنانگیر من استورنه من عمری است تا پرواز را آماده ام