1. ۱گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدف
2. ۲نیست ممکن پاک گوهر برزمین ماند مدامزیب گوش دلبران شد اشک غلطان صدف
3. ۳بگذر ازدریوزه گوهر که گردد عاقبتلب گشودن باعث زخم نمایان صدف
4. ۴تا چرا لب پیش ابر از تنگدستی باز کردازدهن یک یک برآوردند دندان صدف
5. ۵دل چو روشن شد چراغ عاریت درکار نیستشمع کافوری است گوهر درشبستان صدف
6. ۶از فرو خوردن سر شکم از اثر شد کامیاباشک نیسان را گهر گرداند زندان صدف
7. ۷در وطن تن ده به ناکامی که نتوان پاک کردازگهر گرد یتیمی را به دامان صدف
8. ۸آیه رحمت زابر گوهرافشان، می شودنازل ازراه دهان پاک، درشان صدف
9. ۹مهر خاموشی سپرداری کند اسرار رابستن لب ازگهر باشد نگهبان صدف
10. ۱۰خاطر خرم نگردد جمع صائب با گهرکز تهیدستی بود لبهای خندان صدف