1. ۱جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟کس چرا آب روان را از چمن دارد دریغ
2. ۲قطره باران گهر می گردد از گوش صدفاز سخن فهمان سخنور چون سخن دارد دریغ؟
3. ۳شمع با آن سرکشی پروانه را در برکشیدروی آتشناک او پرتو ز من دارد دریغ
4. ۴می شود آب روان شکر ز جوی نیشکرجان شیرین چون ز شیرین کوهکن دارد دریغ؟
5. ۵مصر غربت میگذارد تاج عزت بر سرشگر ز یوسف پیرهن چاه وطن دارد دریغ
6. ۶می شود در بوته خجلت به صد تلخی گلابهرکه چون گل زر ز مرغان چمن دارد دریغ
7. ۷می چکد آب از لب میگون او بی اختیارآب اگر از تشنگان چاه ذقن دارد دریغ
8. ۸گرچه چون یعقوب چشمم شد سفید از انتظارآن فرامشکار از من پیرهن دارد دریغ
9. ۹می شود خون مشک در ناف غزالان ختندل چرا عاشق ز زلف پرشکن دارد دریغ؟
10. ۱۰چون سهیل آن کس که خواهد سرخ روی سایلاننیست ممکن پرتو خود ازیمن دارد دریغ
11. ۱۱زر به زر دادن پشیمانی ندارد در قفاخرده جان کس چرا ازان سیمتن دارد دریغ؟
12. ۱۲گرچه رزق مور خط می گردد آخر شکرشحرف تلخ از عاشق آن شیرین دهن دارد دریغ
13. ۱۳گرچه از چشم تر من قامتش بالا کشیدجلوه خشک از من آن سرو چمن دارد دریغ
14. ۱۴اختیار چیدن گل چون دهد دست مرا؟آن که خار راه خود از پای من دارد دریغ
15. ۱۵هرکه صائب لذت از گفتار شیرین یافته استچون شکر از طوطی شیرین سخن دارد دریغ؟