1. ۱جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویشگوهر از گرد یتیمی می کند تعمیر خویش
2. ۲کاسه فغفور رابر فرق خاقان بشکندهرکه را باشد ولی نعمت ز چشم سیر خویش
3. ۳پیچ و تاب بیقراری رشته جان من استمی برم چون آب هرجامی روم زنجیر خویش
4. ۴آهوان ناز سگ لیلی به مجنون می کنندعشق در هر جا که باشد می کند تأثیر خویش
5. ۵زخم من از گردخجلت رخنه دیوار شداینقدر غافل نباشد بود از نخجیر خویش
6. ۶می برد رنگ از رخ یاقوت خون گرم مارحم کن ای سنگدل برجوهر شمشیر خویش
7. ۷در رکاب سیل نتوانی شدن واصل به بحرتا نشویی دست رغبت صائب از تعمیر خویش