1. ۱ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخرنکردی دست ورویی تازه زین آب روان آخر
2. ۲به غفلت مگذران یکسر بهار زندگانی راچراغی برفروز ازآتش این کاروان آخر
3. ۳اگر از نوبهاران برگ سبزی نیست دربارترخ زردی به دست آور در ایام خزان آخر
4. ۴ز شور عشق دروجدند ذرات جهان یکسراگر پایی نکوبی، آستینی بر فشان آخر
5. ۵نمی گویم بپرداز، آنقدر فرصت کجا داریبرآر آیینه دل یک ره از آیینه دان آخر
6. ۶نمی دانی چه گرگان ای شبان بیخبرداریشمار گوسفندان کن برای امتحان آخر
7. ۷غرور خواجگی چشم ترا بسته است ازدزدانببین یک بار ای بیدرد عرض این دکان آخر
8. ۸به فرصت مرگ را ای بیخبر کم کم گواراکنچو می باید کشیدن بر سر این رطل گران آخر
9. ۹سر آمد درغم سود و زیان سرمایه عمرتغم سرمایه خور، تا چند از سود و زیان آخر؟
10. ۱۰تو کز اندیشه نان بر نمی آیی به مردن هملحد خواهد ترا گشتن تنور از فکر نان آخر
11. ۱۱زآه خود مشو نومید اگر صدق طلب داریکه تیر راست خواهد خوردروزی برنشان آخر
12. ۱۲به فکر آشیان آرایی افتادی، نمی دانیکه ماری می شود هر خاروخس زین آشیان آخر
13. ۱۳به خواب غفلت از دامان شبهادست می دارینمی دانی که خواهد دستگیرت شد همان آخر
14. ۱۴مراد خویش از خاک مراد خاکساری جوکه یابد هرچه خواهد هرکسی زین آستان آخر
15. ۱۵به خون غلطان شکاری چند، تازه بر کمان داریچو می دانی که خواهی حلقه گردید این کمان آخر
16. ۱۶اگر در کعبه نتوانی رسیدن از گرانجانیمده از دست صائب دامن سنگ نشان آخر