1. ۱پاک گوهر را سزوارست اوج اعتباردر سواری می رسد فیض نگین نامدار
2. ۲همت دریادلان ظاهر به دولت می شوددر بلندی گوهر افشان می شود ابر بهار
3. ۳برگ را در بر گریزاز خودفشاندن جود نیستدرهم و دینار را در زندگانی کن نثار
4. ۴از زر و گوهر تهی چشمان نمی گردند سیرنقش، جوی خشک باشد در عقیق آبدار
5. ۵دل سیاهان را چه سود از طره دستار زر؟گور ظلمانی نگردد روشن از شمع مزار
6. ۶غافل از وقت زوال خود زسر گرمی شده استآن که چون خورشید می نازد به اوج اعتبار
7. ۷جوشن داود گردد سینه چون پر رخنه شددل دونیم از درد چون گردید، گردد ذوالفقار
8. ۸از بدان نیکی، بدی از نیکوان شایسته نیستراستی عیب نمایان می شود در تیر مار
9. ۹هر که صائب بار دوش خلق گردد چون سبودر شکستش سنگ می بندد کمر در کوهسار