1. ۱از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شدمهر خموشی من جام جهان نما شد
2. ۲بید از ثمر نظر بست وصل نبات دریافتدل ترک مدعا کرد کارش به مدعا شد
3. ۳دریای پاک گوهر صورت نمی پذیرداز خودگسست هر کس با معنی آشنا شد
4. ۴از وصل بحر گوهر زافسردگی است محرومهر دل که آب گردید سرچشمه بقا شد
5. ۵نقش قدم نباشد از خویش رفتگان رااز جستجوی ظاهر نتوان دچار ما شد
6. ۶شیرینی شکر خواب در خانه اش زند موجاز فقر هر که قانع با فرش بوریا شد
7. ۷تا ممکن است زنهار لب را به خنده مگشادیگر کمرنبندد هر غنچه ای که واشد
8. ۸شد جلوه پریزاد موج سراب عالمآیینه دل من روزی که با صفا شد
9. ۹هرچند بودپنهان از دیده نوبهارانهربرگ سبز ماراچون خضررهنما شد
10. ۱۰برگوی بی سروپاچوگان نمی کند رحمآماده سفر شو چون قامتت دوتاشد
11. ۱۱پیش از هلاک هر کس چشم از جهان نپوشیداز صدهزار یوسف می بایدش جدا شد
12. ۱۲شدنفس بی بصیرت از ضعف تن زمین گیرآسوده گشت پایش کوری که بی عصا شد
13. ۱۳گل را که بیوفا کرد یارب درین گلستانشبنم ز صحبت گل گرزان که بیوفا شد
14. ۱۴مرغ چمن ز غیرت سرزیربال دزدیدروزی که نکهت گل همصحبت صبا شد
15. ۱۵در چشم آن ستمگر صائب به برگ کاهی استهرچنداستخوانم از درد کهربا شد