1. ۱خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند
2. ۲غیر از لب افسوس گزیدن چه علاج استآن راکه لب یار گزیدن نگذارند
3. ۳بوسیدن کنج لب ساقی چه خیال استآن را که لب جام مکیدن نگذارند
4. ۴بال وپر ارباب هوس غنچه نگرددجایی که مرا چشم پریدن نگذارند
5. ۵هر چند شد از گریه ما خط بتان سبزنظاره ما را به چریدن نگذارند
6. ۶فریاد که چون شوره زمین دانه ما رااین شورنگاهان به دمیدن نگذارند
7. ۷هرچند شود خون دل عشاق ز غیرتخونابه دل را به چکیدن نگذارند
8. ۸چون سیل سبکسیر درین بادیه ما رااز پای طلب خار کشیدن نگذارند
9. ۹اندیشه پابوس خیالی است زمین گیرما را که به گرد تو رسیدن نگذارند
10. ۱۰فریاد که چون غنچه مرا هرزه درایاندر کنج دل خویش خزیدن نگذارند
11. ۱۱صائب چه خیال است که در دست من افتداز دور گلی را که به دیدن نگذارند