1. ۱خوش وقت گروهی که در اندیشه یارندچون کعبه روان روی به دیوار ندارند
2. ۲در دامن یارند چو آیینه شب وروزهر چند گرفتار درین گرد وغبارند
3. ۳دارند بر این سبز چمن سیر چو پرگارهر چند که چون نقطه مرکز به قرارند
4. ۴گردن نکشند از خط تسلیم به هر حالگر بر سر تختند وگربرسر دارند
5. ۵پوشیده به ظاهر نظر خود ز دو عالماز داغ درون واله آن لاله عذارند
6. ۶آه است درین باغ نهالی که نشاننداشک است درین مزرعه تخمی که بکارند
7. ۷خود را نشمارند ز ارباب بصیرتبا آن که شرر در جگر سنگ شمارند
8. ۸آسوده ز سیر فلک و گردش چرخندحیرت زده جلوه مستانه یارند
9. ۹آیند چو با خویش کم از مور ضعیفنددر بیخبری پشه سیمرغ شکارند
10. ۱۰از خرقه پشمینه توان یافت که این جمعبی دیده بد نافه آهوی تتارند
11. ۱۱چون شبنم پاکیزه گهر جسم گدازاندر دامن گلزار به خورشید سوارند
12. ۱۲جمعی که به آن گلشن بیرنگ رسیدندآسوده ز نیرنگ خزانند وبهارند
13. ۱۳قانع به شکار خس وخارند ز گوهرچون موج گروهی که طلبکار کنارند
14. ۱۴جمعی که به این نقش ونگارند نظربازمحروم ز رخساره بی پرده یارند
15. ۱۵صائب خبری نیست نهان از دل ایشانهر چند به ظاهرخبر از خویش ندارند