1. ۱جانی که سر از روزن فتراک برآورداز گرد گریبان بقا سر بدر آورد
2. ۲امید که دولت ز درش بیخبر آیدهر کس به من از آمدن او خبر آورد
3. ۳دیگر نکند خیر به محراب عبادتدر پای خم آن کس که شبی را بسر آورد
4. ۴تدبیر به خون تیز کند تیغ قضا رااین ابر بلا را به سر من سپرآورد
5. ۵از خال به راز دهن یار رسیدماین مور مرا بر سر تنگ شکر آورد
6. ۶از تکمه پیراهن یوسف خبرم دادهر غنچه که از جیب چمن سر بدر آورد
7. ۷در سایه شمشاد و گل آرام نداردتا آب روان سرو ترا در نظر آورد
8. ۸از باده لعلی به سرش تاج نهادندهر کس به خرابات مغان دردسر آورد
9. ۹خوش باش که در دامن صحرای قیامتشد کشت کسی سبز که دامان ترآورد
10. ۱۰شد تنگ شکر نه فلک از موج حلاوتصائب ز نی کلک خود از بس شکر آورد