1. ۱هوش من از نسیم سحرگاه می رودحکم اشاره بر دل آگاه می رود
2. ۲مه در حصار هاله نخواهد مدام مانداز آسمان برون دل آگاه می رود
3. ۳زین تیره خاکدان دل روشن چه می کشداز گرد لشکری چه بر این شاه می رود
4. ۴گردون سفر به زمزمه عشق می کندمحمل به ذوق بانگ جرس راه می رود
5. ۵همراهی صبا نکند پوی پیرهندنبال عمر رفته عبث آه می رود
6. ۶در عشق آفتاب اگر یک جهت شودداغ کلف ز آینه ماه می رود
7. ۷قارون ز بار حرص به روی زمین نمانددلو گران، سبک به ته چاه می رود
8. ۸موقوف نیم جذبه بود سیر و دور مادیوار ما ز جا به پر کاه می رود
9. ۹صائب نظر به دامن سحرا گشوده ایممجنون ما به شهر به اکراه می رود