1. ۱ز خلوت نیست بر خاطر غمی وحدت شعاران راگره در دل ز پیوندست دایم شاخساران را
2. ۲حریف خیره چشمان نیست حسن شرمناک تومکن زنهار دور از بزم خود ما خاکساران را
3. ۳قبول عشق چون فرهاد هر کس را کمر بنددز جان سختی کند دندانه تیغ کوهساران را
4. ۴گرانسنگی فلاخن را پر پرواز می گرددبه کوه صبر نتوان داد تسکین بی قراران را
5. ۵من بی دست و پا زین خردسالان چون ستانم دل؟که نتواند رسید آتش به گرد این نی سواران را
6. ۶همانا هم قسم گشتند با هم لاله رخسارانکه خون سازند در دل بوسه امیدواران را
7. ۷به شرم من ندارد عندلیبی یاد، این گلشنکه زیر بال و پر بردم به سر فصل بهاران را
8. ۸منه زنهار بیرون پای از حد گلیم خودکز افتادن خطر کمتر بود دامن سواران را
9. ۹مرا کرده است صائب بی دل و دین گردش چشمیکه سازد نقل مجلس سبحه پرهیزگاران را