1. ۱زگریه آینه هر دلی که روشن شدچو اشک، مردمک حلقه های شیون شد
2. ۲چراغ روز بود آفتاب در نظرشز سرمه دل شب دیده ای که روشن شد
3. ۳هزار آه شود گر ز دل کشم یک آهمرا که خانه چو مجمر تمام روزن شد
4. ۴مشو ز هم گهران دور تا رسی به کمالکه دانه از اثر اتفاق خرمن شد
5. ۵کشید پنجه خونین شفق به رخسارشچو صبح هر که درین عهد پاکدامن شد
6. ۶مرا که مرکز پرگار حیرتم چون خالازین چه سود که آن کنج لب نشیمن شد
7. ۷به من زبان ملامت چه می تواند کردکه پوست بر تنم از زخم تیر جوشن شد
8. ۸چه نسبت است به منصور سوز عشق مراز گرمی نفسم دار نخل ایمن شد
9. ۹ز بار دل سر زلف تو شوختر گردیدشکست شهپر پرواز این فلاخن شد
10. ۱۰گرفت از جگر گرم ما نفس صائبچراغ هر که درین روزگار روشن شد