1. ۱نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماندهرچه در راه خدا می دهی آن می ماند
2. ۲ز آنچه امروز به جمعیت آن مغروریبه تو آخر دل و چشم نگران می ماند
3. ۳دل بر این عمر مبندید که از صحبت تیرعاقبت خانه خالی به کمان می ماند
4. ۴از جهان گذران کیست که آسان گذرد؟رفرف موج درین ریگ روان می ماند
5. ۵روزگاری است که دریا چو دهد قطره به ابردر عقب چشم حبابش نگران می ماند
6. ۶از دل تنگ ندارم سر صحرای بهشتکه دل تنگ به آن غنچه دهان می ماند
7. ۷خار خاری که ز رفتار تو در دلها هستخس و خاری است که از آب روان می ماند
8. ۸پرده شرم و حیا شهپر عنقا شده استپیر این عهد ز شوخی به جوان می ماند
9. ۹بس که در غارت دل جلوه او سرگرم استسایه هر گام ازان سرو روان می ماند
10. ۱۰لب فرو بستم از شکوه ز خرسندی نیستنفس سوخته دستم به دهان می ماند
11. ۱۱نسبت روی تو با چهره گل بی بصری استکز عرق بر گل روی تو نشان می ماند
12. ۱۲چه کند سبزه نورس به گرانجانی سنگ؟پای من در ته این خواب گران می ماند
13. ۱۳با کمال سبکی بر دل خلق است گرانزاهد خشک به ماه رمضان می ماند
14. ۱۴زخم شمشیر به تدبیر بهم می آیدتا قیامت اثر زخم زبان می ماند
15. ۱۵صائب از غیرت آن زلف به خود می پیچمکه ز هر حلقه به چشم نگران می ماند
16. ۱۶نام هرکس که بلند از سخن صائب شدتا سخن هست بر اوراق جهان می ماند