1. ۱دل تاریک من روشن زفیض صبحگاهی شدچراغ من جهان افروز زین نور الهی شد
2. ۲سر خود گوی چوگان حوادث کرد بی مغزیکه با داغ جنون قانع به تاج پادشاهی شد
3. ۳بهار دیده نظارگی شد چون گل رعنازعشق لاله رویان چهره هر کس که کاهی شد
4. ۴امید من یکی صد شد به دور خط از ان لبهاچو آب زندگانی قسمت خضر از سیاهی شد
5. ۵زبدخویی چرا بازیچه شیطان شود آدم؟زخلق خوش توان تا مظهر لطف الهی شد
6. ۶عزیزان جهان را خوار سازد پاکدامانیاسیر چاه و زندان ماه مصر از بیگناهی شد
7. ۷سر خود در سر زینت مکن چون کوته اندیشانکه عمر شمع کوته بقر سر زرین کلاهی شد
8. ۸سبکروحانه پیش از مرگ ترک جسم خاکی کنچو زین ویرانه بیرون عاقبت خواهی نخواهی شد
9. ۹به از خجلت شفیعی نیست صائب رو سیاهان راکه جرم اندک من بی شمار از عذرخواهی شد