1. ۱فسون صبر در دل‌های پرخون در نمی‌گیردچو دریا بیکران افتد به خود لنگر نمی‌گیرد
2. ۲سیاهی بر سر داغ من آتش زیر پا داردز شوخی اخگر من گرد خاکستر نمی‌گیرد
3. ۳غرض از زندگی نام است، اگر آب خضر نبودکسی آیینه را از دست اسکندر نمی‌گیرد
4. ۴دو رنگی نیست هر جا پای وحدت در میان آمددرین دریا خزف خود را کم از گوهر نمی‌گیرد
5. ۵نگردد لخت دل از گریه مانع خار مژگان راگره در رشته ما راه بر گوهر نمی‌گیرد
6. ۶ز اقبال سکندر خضر بر دل داغ‌ها داردکه آب زندگانی جای چشم تر نمی‌گیرد
7. ۷لبی کز حسرت آب خضر خون می‌خورد صائبچرا یک بوسه سیراب از ساغر نمی‌گیرد؟