1. ۱به قامت سرو را از قد کشیدن باز می داردبه عارض رنگ گل را از پریدن باز می دارد
2. ۲من این رخسار حیرت آفرین کز یار می بینمسرشک گرمرو را از چکیدن باز می دارد
3. ۳مرا کرده است چون آیینه حیران مجلس آراییکه می را در رگ مست از دویدن باز می دارد
4. ۴من این مژگان گیرایی کز آن خوش چشم می بینمنگاه وحشیان را از رمیدن باز می دارد
5. ۵اگر بی پرده در بازار مصر آیی، زلیخا راتماشای تو از یوسف خریدن باز می دارد
6. ۶چه مغرورست خورشید جهان افروز حسن اوکه صبح آرزو را از دمیدن باز می دارد
7. ۷از ان ظاهر نشد خونریزی مژگان خونخوارشکه تیغ تشنه خون را از چکیدن باز می دارد
8. ۸به ظاهر تلخیی دارد سر پستان پیکانشکه طفلان هوس را از مکیدن باز می دارد
9. ۹نشد زان بیقراریهای من خاطر نشان توکه تمکین تو دل را از تپیدن باز می دارد
10. ۱۰نمی سازد به خود مشغول دنیا اهل بینش راکه وحشت آهوان را از چریدن باز می دارد
11. ۱۱حجاب سهل بسیارست ارباب بصیرت رانظر را برگ کاهی از پریدن باز می دارد
12. ۱۲ره هموار پیش دوربینان این خطر داردکه رهرو را زپیش پای دیدن باز می دارد
13. ۱۳زپیریها همین افسوس دل را می گزد صائبکه بی دندانیم از لب گزیدن باز می دارد