1. ۱منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبحکی طی شود به دو دم پیری و جوانی صبح
2. ۲زمان شادی افلاک را دوامی نیستبه قدر مد شهاب است شادمانی صبح
3. ۳کند ز باده گران رطل خویش را دل شبکسی که با خبرست از سبک عنانی صبح
4. ۴شمرده دار نفس در حریم ساده دلانکه می پرد ز نفس رنگ ارغوانی صبح
5. ۵سپهر سفله سخی با گشاده رویان استبود ز خرده انجم گهر فشانی صبح
6. ۶مشو ز صحبت پیران زنده دل غافلکه نیست یک دو نفس بیش زندگانی صبح
7. ۷دلت کباب ز خورشید طلعتی نشده استچه لذت است ترا از نمک فشانی صبح؟
8. ۸ترا که نیست امیدی به خواب رو صائبکه تلخ کرد مرا خواب، دیده بانی صبح