1. ۱باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت
2. ۲گفتی به جای قطره باران درین بهاردامان پر گل از کف گردون به خاک ریخت
3. ۳چون سینه صدف گهر آبدار کردهر شبنمی که گل به گریبان خاک ریخت
4. ۴آینه رویی از جگر خاک جلوه کردهر قطره عرق که ازان روی پاک ریخت
5. ۵ماند چگونه نامه مستان سیاهروی؟زان اشک بی شمار که از چشم تاک ریخت
6. ۶هر نخل آرزو که دل از روی شوق بستچون نخل موم ازین نفس شعله ناک ریخت
7. ۷رویم ز اشک شور نمکزار گشته استیارب که این نمک به دل چاک چاک ریخت؟
8. ۸آورد سر برون ز گریبان بخت سبزچون شیشه هر که جرعه خود را به خاک ریخت
9. ۹صائب نگاه یار که می می چکد ازودر جام ما برای چه زهر هلاک ریخت؟