1. ۱ساقی از رطل گرانسنگی سبکدل کن مراحلقه بیرون این دنیای باطل کن مرا
2. ۲وادی سرگشتگی در من نفس نگذاشته استپای خواب آلوده دامان منزل کن مرا
3. ۳رفته است از کار چون زلف تو دستم عمرهاستگه به دوش و گاه بر گردن حمایل کن مرا
4. ۴دور باش من بود بس بی قراری چون سپندگر گرانجانی کنم بیرون ز محفل کن مرا
5. ۵تیزی تیغ است بر قربانیان عید دگرچون نمی بخشی، به تیغ غمزه بسمل کن مرا
6. ۶از برای امتحان چندی مرا دیوانه کنگر به از مجنون نباشم باز عاقل کن مرا
7. ۷بنده را گستاخ می سازد حضور دایمیمرحمت کن، گاه گاه از خویش غافل کن مرا
8. ۸جای من خالی است در وحشت سرای آب و گلبعد ازین صائب سراغ از گوشه دل کن مرا