1. ۱از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفتدست خود بوسید هر کس دامان پاکان گرفت
2. ۲گر به دست و پا نپیچد خار صحرای وجودمی توان ملک دو عالم را به یک جولان گرفت
3. ۳صحبت روشن ضمیران کیمیای دولت استخون ما در چشمه خورشید رنگ جان گرفت
4. ۴گر نگردد طعنه سنگین دلی دندان شکنمی توان خون خود از لبهای او آسان گرفت
5. ۵دامن پاکان ندارد تاب دست انداز شوقبوی پیراهن ز مصر آخر ره کنعان گرفت
6. ۶لقمه بیرون کردن از دست خسیسان مشکل استماه نو دق کرد تا از خوان گردون نان گرفت
7. ۷تا قیامت زلف جانان دستگیر من بس استچون خس و خاشاک هر دم دامنی نتوان گرفت
8. ۸قطع پیوند تعلق کار هر افسرده نیستخار این وادی مکرر برق را دامان گرفت
9. ۹هر که چون صائب ، قدم بر کرسیِ همّت نهادمی تواند تاج رفعت از سر کیوان گرفت