1. ۱آه مظلومان برون آید ز لب بی اختیارناوک دلدوز را آسودگی در کیش نیست
2. ۲گرچه از زخم زبان صائب نیاسودیم ماشکر کز تیغ زبان ما دل کس ریش نیست
3. ۳در دل بی آرزو راه غم و تشویق نیستدر جهان بی نیازی هیچ کس درویش نیست
4. ۴از گرانجانی تو در بند علایق مانده ایپیش آتش این نیستان کوچه راهی بیش نیست
5. ۵از بلاها می کند ترک خودی ایمن ترالشگر بیگانه ای ملک ترا چون خویش نیست
6. ۶می کند تر نان خشک خود به خوناب جگرنعمت الوان اگر بر سفره درویش نیست
7. ۷روزی ممسک ز جمع مال، تشویش است و بسآنچه می ماند به زنبور از عسل جز نیش نیست