1. ۱نعل در آتش نهد دیوانه من سنگ راشعله جواله سازد بی فلاخن سنگ را
2. ۲سخت جانانند باغ دلگشای یکدگرمی کند گلریز، روی سخت آهن سنگ را
3. ۳نفس سرکش را دل روشن به اصلاح آوردنرم از آتش می شود رگ های گردن سنگ را
4. ۴سهل باشد گر ز آتشدستی فرهاد منهر رگی گردد چو تار شمع، روشن سنگ را
5. ۵خواب سنگین شد سبک از شوخی مژگان اوشهپر پرواز می گردد فلاخن سنگ را
6. ۶بر شکیبایی مناز ای دل که آن مژگان شوخخانه زنبور می سازد به سوزن سنگ را
7. ۷دامن دشتی اگر می بود چون مجنون مرابهر طفلان جمع می کردم به دامن سنگ را
8. ۸این زمان بی برگ و بارم، ور نه از جوش ثمرمنت دست نوازش بود بر من سنگ را
9. ۹ما به زور می درین میخانه از خود می رویممی شود سیلاب، گاهی پای رفتن سنگ را
10. ۱۰گفتگو با سخت رویان زحمت خود دادن استمی کشد آزار، دست از دل فشردن سنگ را
11. ۱۱بی بری دارد مرا از حلقه اطفال دورورنه گیرد از هوا دیوانه من سنگ را
12. ۱۲می توان سنگین دلان را چین قهر از جبهه بردنقش اگر بتوان به دست از دل ستردن سنگ را
13. ۱۳هر که دارد عذرخواهی، بر گنه باشد دلیرمومیایی می دهد دل در شکستن سنگ را
14. ۱۴شد یکی صد غفلت من صائب از قد دوتاخواب سنگین شد در آغوش فلاخن سنگ را