در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
ساغر کنگاوری
ساغر کنگاوری
۱۲۱۰–۱۲۶۰ ق.کنگاور
میرزاجعفر کنگاوری متخلص به ساغر از عالمان و شاعران بزرگ مکتب ادبی کرمانشاه در قرن سیزدهم، همزمان با حکومت سلسله قاجاریان در ایران است. وی از شاعران برجسته دوره بازگشت و نیز از تاثیرگذاران شکلگیری این مکتب در دیار کرمانشاه است. وی اهل کنگاور بود (برخی ولادت وی را در قصر شیرین دانسته اند) وی تا پایان نوجوانی در کنگاور ماند و تحصیلات مقدماتی را در همین شهر فرا گرفت سپس مدتی در کربلا و نجف به تحصیل فقه و اصول پرداخت پس از آن مدتی در اصفهان زندگی کرد. چونکه در نوشتن خط شکسته توانا بود به دربار شاهزادگان قاجار راه یافت. میرزا جعفر در سرودن شعر به ویژه غزل توانا بود محمود میرزای قاجار گزارش می کند که دفتری به اندازه هفت هزار بیت شعر دارد. آثار وی به همت آقای امیر لطف زمان از روی دستنویس شمارهٔ ۶۰۲۷ کتابخانۀ دانشگاه تهران به گنجور افزوده شده است.
جستجو در آثار ساغر کنگاوری
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
غزلیات — ۱۶۵ اثر
۱
شمارهٔ ۱
صفای باده روشن میکند آیینه دلها • الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها
۲
شمارهٔ ۲
ساقی بیار باده که افتادهایم ما • افتادهایم و منتظر بادهایم ما
۳
شمارهٔ ۳
گه سوی کعبه گاه به دیر است رو مرا • شوق لقای دوست کشد کو به کو مرا
۴
شمارهٔ ۴
ساغر ز یمن پیرمغان زد پیاله را • زد بر پیاله طاعت هفتاد ساله را
۵
شمارهٔ ۵
ساقی بده ز ساغر زرین شراب را • در دور مه به جلوه درآر آفتاب را
۶
شمارهٔ ۶
طومار عمر چند کنم سال و ماه را • کو باده تا به عرش زنم بارگاه را
۷
شمارهٔ ۷
دلی به دام بلای تو مبتلاست مرا • چه مبتلای بلادل که خود بلاست مرا
۸
شمارهٔ ۸
خدا را تا به کی در سینه دارم درد پنهان را • به تنگ آمد دل آخر چاک خواهم زد گریبان را
۹
شمارهٔ ۹
به عشقت شد مرا راز دل از اشک نهان پیدا • مبادا راز کس یا رب چو من اندر جهان پیدا
۱۰
شمارهٔ ۱۰
دی آمدم به کوی تو دیدم رقیب را • رشکم ز کف گرفت عنان شکیب را
۱۱
شمارهٔ ۱۱
این شهسوار کیست که آید به فر و زیب • چندین هزار جان و دلش دست در رکیب
۱۲
شمارهٔ ۱۲
زهی ز تابش حسن تو مهر و مه در تاب • مثال روی تو چشم فلک ندیده به خواب
۱۳
شمارهٔ ۱۳
هر مشکلی که روی دهد مستی توان شکیب • بسیار مشکل است شکیب از رخ حبیب
۱۴
شمارهٔ ۱۴
کنون که فصل بهار است وصل یار طلب • به وصل یار مراد خود از بهار طلب
۱۵
شمارهٔ ۱۵
دل که مایل به جفای تو نباشد دل نیست • ای دریغا ز جفایی که دلت مایل نیست
۱۶
شمارهٔ ۱۶
رهرو عشق مگر سالک آگاهی نیست • ور نه از دیر مغان تا به حرم راهی نیست
۱۷
شمارهٔ ۱۷
خادم میخانهام مرید خرابات • خازن گنج نهان و سر سماوات
۱۸
شمارهٔ ۱۸
شورش عشق چو از زلف و رخ جانان است • عشق میورزم اگر کفر و اگر ایمان است
۱۹
شمارهٔ ۱۹
ای دریغا که مرا عمر به افسانه گذشت • صبح در فکر می و شام به میخانه گذشت
۲۰
شمارهٔ ۲۰
هر دم از تیر فلک زخم دلم تازهتر است • تا چه بازم به سر از سر قضا و قدر است
دربارهی ساغر کنگاوری
میرزاجعفر کنگاوری متخلص به ساغر از عالمان و شاعران بزرگ مکتب ادبی کرمانشاه در قرن سیزدهم، همزمان با حکومت سلسله قاجاریان در ایران است. وی از شاعران برجسته دوره بازگشت و نیز از تاثیرگذاران شکلگیری این مکتب در دیار کرمانشاه است. وی اهل کنگاور بود (برخی ولادت وی را در قصر شیرین دانسته اند) وی تا پایان نوجوانی در کنگاور ماند و تحصیلات مقدماتی را در همین شهر فرا گرفت سپس مدتی در کربلا و نجف به تحصیل فقه و اصول پرداخت پس از آن مدتی در اصفهان زندگی کرد. چونکه در نوشتن خط شکسته توانا بود به دربار شاهزادگان قاجار راه یافت. میرزا جعفر در سرودن شعر به ویژه غزل توانا بود محمود میرزای قاجار گزارش می کند که دفتری به اندازه هفت هزار بیت شعر دارد.
آثار وی به همت آقای امیر لطف زمان از روی دستنویس شمارهٔ ۶۰۲۷ کتابخانۀ دانشگاه تهران به گنجور افزوده شده است.
۱۷۱
شعر در دیوان
۱۶۵
غزلیات
۶
قصاید