1. ۱شبی و شمعی و گوینده‌ای و زیباییندارم از همه عالم دگر تمنایی
2. ۲فرشته رشک برد بر جمال مجلس منگر التفات کند چون تو مجلس آرایی
3. ۳نه وامقی چو من اندر جهان به دست آیداسیر قید محبت، نه چون تو عذرایی
4. ۴ضرورتست بلا دیدن و جفا بردنز دست آنکه ندارد به حسن همتایی
5. ۵دلی نماند که در عهد او نرفت از دستسری نماند که با او نپخت سودایی
6. ۶قیامتست که در روزگار ما برخاستبه راستی که بلاییست آن نه بالایی
7. ۷دگر چه بینی اگر روی ازو بگردانیکه نیست خوشتر از او در جهان تماشایی
8. ۸وگر کنی نظر از دور کن که نزدیکستکه سر ببازی اگر پیشتر نهی پایی
9. ۹چنان مکابره دل می‌برد که پنداریکه پادشاه منادی زده است یغمایی
10. ۱۰ز رنج خاطر صاحبدلان نیندیشدکه پیش صاحب دیوان برند غوغایی
11. ۱۱که نیست در همه عالم به اتفاق امروزجز آستانهٔ او مقصدی و ملجایی
12. ۱۲اجلّ روی زمین کآسمان به خدمت اوچو بنده‌ایست کمربسته پیش مولایی
13. ۱۳مراد ازین سخنم دانی ای حکیم چه بودسلامی ار نکند حمل بر تقاضایی
14. ۱۴مراست با همه عیب این هنر بحمداللهکه سر فرو نکند همتم به هر جایی
15. ۱۵خدای راست به عهد تو ای ولی زمانبر اهل روی زمین نعمتی و آلایی
16. ۱۶کسان سفینه به دریا برند و سود کنندنه چون سفینهٔ سعدی نه چون تو دریایی