1. ۱چه دعا گویمت ای سایهٔ میمون هماییارب این سایه بسی بر سر اسلام بپای
2. ۲جود پیدا و وجود از نظر خلق نهاننام در عالم و خود در کنف ستر خدای
3. ۳در سراپردهٔ عصمت به عبادت مشغولپادشاهان متوقف به در پرده‌سرای
4. ۴آفتاب اینهمه شمع از پی و مشعل در پیشدست بر سینه نهندش که به پروانه درآی
5. ۵مطلع برج سعادت فلک اختر سعدبحر دردانهٔ شاهی، صدف گوهرزای
6. ۶حرم عفت و عصمت به تو آراسته بادعلم دین محمد به محمد برپای
7. ۷خلف دودهٔ سلغر، شرف دولت و ملکملک آیت رحمت، ملک ملک‌آرای
8. ۸سایهٔ لطف خدا، داعیهٔ راحت خلقشاه گردنکش دشمن کش عاجز بخشای
9. ۹ملک ویران نشود خانهٔ خیر آباداندین تغیر نکند قاعدهٔ عدل به جای
10. ۱۰ای حسود ار نشوی خاک در خدمت اودیگرت باد به دستست برو می‌پیمای
11. ۱۱هر که خواهد که در این مملکت انگشت خلافبر خطایی بنهد، گو برو انگشت بخای
12. ۱۲جهد و مردی ندهد آنچه دهد دولت و بختگنج و لشکر نکند آنچه کند همت و رای
13. ۱۳قدم بنده به خدمت نتوانست رسیدقلم از شوق و ارادت به سر آمد نه به پای
14. ۱۴جاودان قصر معالیت چنان باد که مرغنتواند که برو سایه کند غیر همای
15. ۱۵نیکخواهان تو را تاج کرامت بر سربدسگالان تو را بند عقوبت در پای