1. ۱رفتی و صدهزار دلت دست در رِکیبای جان اهل دل که تواند ز جان شکیب؟
2. ۲گویی که احتمال کند مدتی فراقآن را که یک نفس نبود طاقت عِتیب؟
3. ۳تا همچو آفتاب برآیی دگر ز شرقما جمله دیده بر ره و انگشت بر حِسیب
4. ۴از دست قاصدی که کتابی به من رسددر پای قاصد افتم و بر سر نهم کتیب
5. ۵چون دیگران ز دل نروی گر روی ز چشمکاندر میان جانی و از دیده در حِجیب
6. ۶امّید روز وصل دل خلق می‌دهدورنه فراق خون بچکانیدی از نهیب
7. ۷در بوستانسرای تو بعد از تو کی شودخندان انار و، تازه به و، سرخ‌روی سیب؟
8. ۸این عید متفق نشود خلق را نشاطعید آنکه بر رسیدنت آذین کنند و زیب
9. ۹این طلعت خجسته که با توست غم مدارکاقبال یاورت بود اندر فراز و شیب
10. ۱۰همراه توست خاطر سعدی به حکم آنکخلق خوشت چو گفتهٔ سعدیست دلفریب
11. ۱۱تأیید و نصرت و ظفرت باد همعنانهر بامداد و شب که نهی پای در رِکیب