1. ۱بسا نفس خردمندان که در بند هوا مانددر آن صورت که عشق آید خردمندی کجا ماند؟
2. ۲قضای لازمست آن را که بر خورشید عشق آردکه همچون ذره در مهرش گرفتار هوا ماند
3. ۳تحمل چارهٔ عشقست اگر طاقت بری ور نیکه بار نازنین بردن به جور پادشا ماند
4. ۴هوادار نکورویان نیندیشد ز بدگویانبیا گر روی آن داری که طعنت در قفا ماند
5. ۵اگر قارون فرود آید شبی در خیل مهرویانچنان صیدش کنند امشب که فردا بینوا ماند
6. ۶بیار ای باد نوروزی نسیم باغ پیروزیکه بوی عنبرآمیزش به بوی یار ما ماند
7. ۷تو در لهو و تماشایی کجا بر من ببخشایینبخشاید مگر یاری که از یاری جدا ماند
8. ۸جوابم گوی و زجرم کن به هر تلخی که می‌خواهیکه دشنام از لب لعلت به شیرین‌تر دعا ماند
9. ۹دری دیگر نمی‌دانم که روی از تو بگردانممخور زنهار بر جانم که دردم بی‌دوا ماند
10. ۱۰ملامتگوی بیحاصل نداند درد سعدی رامگر وقتی که در کویی به رویی مبتلا ماند
11. ۱۱اگر بر هر سر کویی نشیند چون تو بت‌روییبجز قاضی نپندارم که نفسی پارسا ماند
12. ۱۲جمال محفل و مجلس امام شرع رکن‌الدینکه دین از قوت رایش به عهد مصطفی ماند
13. ۱۳کمال حسن تدبیرش چنان آراست عالم راکه تا دوران بود باقی برو حسن ثنا ماند
14. ۱۴همه عالم دعا گویند و سعدی کمترین قائلدرین دولت که باقی باد تا دور بقا ماند