1. ۱سعدی اینک به قدم رفت و به سر باز آمدمُفتیِ ملت اصحاب نظر باز آمد
2. ۲فتنهٔ شاهد و سودازدهٔ باد بهارعاشق نغمهٔ مرغان سحر باز آمد
3. ۳تا نپنداری کآشفتگی از سر بنهادتا نگویی که ز مستی به خبر بازآمد
4. ۴دل بی‌خویشتن و خاطر شورانگیزشهمچنان یاوگی و تن به حَضَر بازآمد
5. ۵سالها رفت مگر عقل و سکون آموزدتا چه آموخت کز آن شیفته‌تر بازآمد
6. ۶عقل بین کز برِ سیلابِ غمِ عشق گریختعالَمی گشت و به گرداب خطر بازآمد
7. ۷تا بدانی که به دل نقطهٔ پابرجا بودکه چو پرگار بگردید و به سر بازآمد
8. ۸وه که چون تشنهٔ دیدار عزیزان می‌بودگوییا آب حیاتش به جگر بازآمد
9. ۹خاک شیراز همیشه گل خوشبوی دهدلاجرم بلبل خوشگوی دگر بازآمد
10. ۱۰پای دیوانگیش برد و سر شوق آوردمنزلت بین که به پا رفت و به سر بازآمد
11. ۱۱میلش از شام به شیراز به خسرو مانَستکه به اندیشهٔ شیرین ز شکر بازآمد
12. ۱۲جُرم‌ناک‌ است ملامت مَکنیدش که کریمبر گنهکار نگیرد چو ز در بازآمد
13. ۱۳چه ستم کو نکشید از شب دیجور فراقتا بدین روز که شبهای قمر بازآمد
14. ۱۴بلعجب بود که روزی به مرادی برسیدفلک خیره‌کُش از جور مگر بازآمد
15. ۱۵دخترِ بکرِ ضمیرش به یتیمی پس از اینجور بیگانه نبیند که پدر بازآمد
16. ۱۶نی چه ارزد دو سه خر‌مهره که در پیلهٔ اوستخاصه اکنون که به دریای گهر بازآمد
17. ۱۷چون مسلم نشدش مُلک هنر چاره ندیدبه گدایی به درِ اهلِ هنر بازآمد